Gloc-9, pinagbawalan kantahin ang 'Upuan' sa ilang shows at events?! | i-Listen

Ang tagal -tagal ko nang gusto magsalita.

Wala akong alam na instrument na tugtogin.Ang mga melody sa songs ko ay nirecord.Hinahamon ko sa kanya.Binili niya yung panghakot ng isda ng brother niya.Ginawa namin pang pasahin.

Kaya ka naging barker?

Ginawa na, ginawa na.

Doon napractice yung dila mo?

Siguro.Kitchen helper sa komisari ng isang Japanese fast food sa mall.Naglilinis ako ng kanal.

Iyon kasi yung special sa mga kanta mo.Pakiramdam ko, totoong tao sila.Pag naririnig ko si Lando, si Elsa, si Ernesto, si Magda.

Siguro kung meron man akong isang regalo na bigay sa akin, I see people, I hear people, I feel people.Nakakanta ako sa isang nightclub.Tapos yung mga babae, nire -request nila, Magda, kanta mo yung da.Kabang -kaba ako.Kasi sila yun eh.Kantahin ko yung buhay nila.

Mas ninenervyos ako sa ganun kaysa pakantahin mo ako sa isang malaki.

Nag -nursing ka pala?

Doon ko nasulat ang upuan.

At hanggang ngayon relevant yung kanta mong upuan?Lalo na ngayon?

Misang pinipigilan ako kantahin yan eh.Sa show.Bakit?Bawal daw.Wag mo kakantahin yun.Naisip ko na lang kasi gusto ko umuwi sa anak ko.

Baka kasi pag kinanta ko hindi ako makauwi sa anak ko.

Magandang araw po mga kapuso.Welcome to iListen.Palagi ko po itong sinasabi, makapangyarihan ang ating mga kwento.makapangyarihan ang ating mga salita.Ang mga salita, may kapangyarihan itong maglahad ng katotohanan, ng ating mga nararamdaman, humubog ng isipan at maglantad ng katotohanan.Ang guest po natin ngayon sa iListen ay isang makata.

Isang iniidolo ko pong makata.Kung siya ay isang mandirigma, ang musika at salita ang kanyang sandata.Ikinararangal ko pong makasama ngayon sa iListen, ang idol ng lahat at idol ko rin po pagdating sa pagsusulat, Aris Fulisco, Glock 9.

Maraming salamat for having me.

Thank you, thank you.Ito walang joke ha, idol talaga kita pagdating sa pagsusulat.Promise.At alam ito ng lahat ng mga estudyante ko sa UPE, sa Journalism Department, na kasama ka sa isa sa mga lessons ko on creative writing, creating metaphors.Kailan ba nagsimula yung love mo for writing and creating all these beautiful metaphors?Hindi ko matandaan.

Basta ang alam ko lang, Madali sa akin yung di ba sa school pagka grade nung elementary ka, gawa tayo ng ano yung meron tayong slogan, Making Contest.

Ah yes!Elementary yan.

Napansin ko parang, parang madali sa akin yung ganun.

Madali sa iyo yung rhyming?

Mag -construct ng mga lines.Hindi ko pa siya na -associate sa music noon.Alam ko lang, madali sa akin ito.Or sa Tagalog, mas madali ko na i -express yung sarili ko.

Dahil ba taga Rizal ka at magaling managalog ang mga taga Rizal?

Feeling ko.Ako ay...

Taga Binangonan?

From Cardona, lumipad kami Binangonan.Tapos nag -aral ako sa Morong Rizal.So yung Tagalog namin, talagang... malalim na talaga.

Ako, writer ako, I write scripts.I don't write songs or hindi ako nagra -rap.Pero pag ako nagsusulat, tapos napagdugtong ko yung dalawang salita, tapos nagawa ko siyang isang magandang sentence na meron siyang lyricism or rhyme to it, kinikilig ako, may ganon ka rin ba?

I think yung love ko sa pagsusulat, ang talagang nagtulak sa akin na mag -improve.Malaking bagay din siguro yung childhood ko.Kung marami kang kwento na nadidinig or experiences mo, pwede mo isaali lahat yun eh.Nakatulong din na meron kaming tindahan, sari -sari store.So akong madalas na...Oo, yung kwento ng bumibilis sa 'yo, naririnig mo na eh.

Tapos yung mga kapit -bahay mo na pag dumadaan lagi doon, naririnig mo na ang kwento nila.So lahat yun, I think nagpatong -patong nung childhood days ko.

Pag nagsusulat ka ng kanta, nauuna ba yung music o nauuna yung words?

Hindi ako marunong tumugtog ng instrument eh.So wala akong alam na instrument na tugtogin.ang mga melodies sa songs ko ay hinaham ko sa phone.So pag makita mo yung voice recorder ko, parang meron akong mga 200 plus na voice recordings.Na minsan, doon ako kumukuha ng, oh ito, parang parang itong melody line na ito, it makes sense sa music.

So naghaham ka lang, tapos lalagyan mo siya ng words?

Tapos lalagyan siya ng words.

Ah, so nauuna yung music?Oo.

So pag marinig mo, ah.Yung galing ba, yung mga songs ko na Hindi ko alam kung paano pero nabubuo siya.Siguro ang kung...-explain ko siya lahat ng mga songs na nadinig ko nung bata ako na pinagtugtog ng mga magulang ko.Lahat yun nagdidikit -dikit sa memory ko.Tapos pag kailangan ko siya, lumalabas siya.

Na -mention mo kanina, sabi mo malaking bagay sa 'yo yung meron kayong sari -sari store at marami kang naririnig na mga kwento ng ibang tao.Isa sa mga una mong kanta na sumikat yung Simpleng Tao, kay Spider -Man o kay Batman, Superman o Wolverine.Ano ba yung susunod?Kahit di maintindihan, baka sakaling pansinin.Simpleng Tao yung title noon, sumikat noong 2003.It was your first album.

I think yung reason why hit na hit ka sa mga tao, kasi yung mga kanta mo ay tungkol sa mga simpleng tao.

Yung song na yan ay co -writer ako ni Christian Martinez.Binigay niya na yung melody.Sabi niya, lagyan mo ng letra.So niletrahan ko siya.Okay, okay.Siyempre nang galing ako sa hip -hop, sa rap na parang raper ako eh.

Bakit mo papakanta yun ng ganito?

Love song siya eh.Yan yung itinuro sa akin ni Enrico Santos noon.Isa sa mga mentor ko na, okay lang naman na ikaw ay isang, tingin mo ikaw ay isang mahusay na rapper.Pero until you reach a wider audience, medyo hindi madali.So kailangan, kung gusto mo talagang tumagal, kailangan mo yan.And true enough, yung song na yan ay isa sa mga bumubuhat sa akin until now.

Natatandaan ko 2009, first time kong pumunta ng Amerika.Yung pag -intro sa akin sa stage ay parang right after the performer.Wala nang intro, intro.Pasok ko na eh.na yung next.

Parang gano 'n.

Kasi ang daming tao.Parang sinabi ko lang, hello, ako po si Glocknine.Tas sigawan sila lahat, sigawan sila.Alam na alam nila yung song na Simpleng Tao.

Gaano ka simpleng tao si Glocknine?

Ako 'y taga Rizal, ano.Yung buhay namin naman ay ako ay anak ng isang OFW.Nanay ko ay isang Dakilang housewife.Isang nanay na mahilig magluto ng almusal, tanghalian, merienda, hapunan.May mga merienda pa in between yan.Very simple lang din naman yung buhay namin.

Hindi kayo lumaki sa marangyang buhay?

Hindi.Alam ko, ang tatay ko ay nasa Saudi.Nakikita ko pa nga yung nagde -deliver ng sweldo niya sa bahay namin.Noong naka -motor, naka -dirt bike.Door -to -door.Door -to -door ang tawag noon.

Di -deliver yun.So yung lumang 100 pesos yun.10 ,000 yun eh.10 ,000 pesos.Yun yung mga rangya namin.Magpapadala ang tatay ko ng Balikbayan box.

May sneakers, may chocolates, may laruan, may mga kaset.Pero ang natatandaan ko nun, like yung balat ng sneakers, pag nakikita ko yun sa labas ng bahay namin, Kinukuha ko, tapos binabalik ko sa loob ng bahay namin.Kasi iniisip ko, binili ng tatay ko ito.Sentimental value.Parang okay lang na nasa loob ka ng bahay namin para at least kasama ka namin.

Dahil sinabi mo na rin yung tatay mo, meron kang isang kanta, yung Walang Natira, na tungkol sa mga OFW.Yung pinaka -paborito ko doon yung sinabi mo na, matagal pa ang kontrata ko, titiisin ko muna to basta ang mahalaga ito 'y para sa iyo.ko.Subukan mong isipin kung gaano kabigat ang buhat ng maleta halos hindi maangat, ihahabilin ng anak para to sa kanila lalayo upang mag -alaga ng anak ng iba.

" Mga ganyan.

Itong kantang to, sinulat mo, Dahil ba sa experience mo rin of your father being an OFW and being far away from your family for a long time?

Ang memories ko ng tatay ko, lagi siyang nasa Saudi.Isang naaalala ko ay from yung gate ng bahay namin.So naglalaro ako ng lupa doon.Tapos dumating yung airpods ko.Sabi ni tatay, anak, alis na ako.Sabi niyo, anak, alis na ako.

So may dala siyang malaking bag.Sige po tayo, ingat po.Ingat po.Siguro mga six years old.So taon -taon, babakasyon lang siya na isang buwan and then babalik ulit siya.

So possibly hindi niya naabutan yung birthday ninyo?

Graduation?Madalas hindi.Pasko?Kaya very nostalgic sa akin ng mga cassette tapes.Kasi yan ang way ng tatay ko na pinaka may connection sa amin dahil nagpapadala siya lagi ng voice tape.

Nire -record niya yung boses niya?

Oo, kinakausap niya kami o ganyan.May background music pa yan.Mga Kenny Rogers na ganyan.Nung iniisip po, lahat ng time na nasa Saudi si tatay, hindi niya kami nakasama.Bawal diba umiyak dito?Hindi pwede umiyak dito.

Mga tanungan natin iba.

Hindi ako, hindi ko paborito yung kantang yun nung una.Tapos nagsiman yung asawa ko.Shucks, bawal lumiyak dito.Nagsiman yung asawa ko.Magsasampung taon nang siman yung asawa ko.So pag naririnig ko yung kantang Walang Natira, naaalala ko.

Kasi yung asawa ko ay musikero.Singer yung asawa ko.Pero ang hirap.ng pera dito sa Pilipinas.So kumakanta sa bar ko yung asawa ko.And it's difficult for me kapag napapakinggan ko yung walang natira.

Kasi parang bakit hindi ba pwedeng nandito na lang sa Pilipinas?

Nag -aabroad sila.

Ako ay may mga anak din.At maisip ko na hindi ko makakasama ang mga anak ay mahirap.Pero nung bumalik ang tatay ko, mas nagkaroon kami ng banding dahil ako naman ang kanyang konduktor pagka nag -banding.Pagka nagbabiyahi kami ng jeep.Siyempre, wala na siyang work e.Noong pumalik siya ng Pilipinas.

Nag -chipney driver?

Chipney driver.Binili niya yung panghakot ng isda ng brother niya.Ginawa namin pang pasahero.

Kaya ka naging barker?Doon na -practice yung dila mo?

Siguro.Pero yun lang naman yung sinasabi ko lagi.Pero yun din.Part din yun ng childhood ko.Siyempre, nakaupo ka sa...Ang upo ko kasi doon, di naman ako yung nakasabit sa labas eh.

Ayaw ni tatay eh.So meron akong maliit na bankito.So nakaupo ko sa gitna ng aisle, sa pagitan ng lahat ng pasahero.Para kita mo lahat ng pasahero.Alam mo kung sino yung hindi pa nagbabayad.

Galing, galing.

So naririnig mo lahat ng pinagkukwentuhan nila.Siguro kung meron man akong isang...Regalo na bigay sa akin.I see people.I hear people.I feel people.

Na malaking bagay sa pagsusulat ko ng kanta.

Bukod sa pagiging barker, ikaw ay naging kitchen aide.

Kitchen helper.Kitchen helper sa komisari ng isang Japanese fast food sa mall.Naglilinis ako ng kanal.Pagdating ko ng 7am, lilinisin ko yung garahe.Kasi umalis na lahat ng delivery truck.Linisin ko yung garahe, labas ko lahat ng trash.

Tapos lilinisin ko yung kanal sa tapat ng establishment.Kung merong naituro sa akin ng mga magulang ko, Make sure na kung ano ang opportunity na nasa harapan mo ngayon, yun ang pinakamagandang opportunity ngayon.Pag -igihan mo.Pag -igihan mo dahil it leads to your next opportunity.It will lead you to your next work, diba?Malaking, malaking tulong yan sa akin pagdating sa maturity ng writing.

Sobrang alam ko yung pakiramdam ng ito yung mga line of work mo and nakasalamuha mo mga tao before.

Pero alam mo Glock, Iyon kasi yung special sa mga kanta mo.Pakiramdam ko, totoong tao sila.Pag naririnig ko si Lando, si Elsa, si Ernesto, si Magda, I really feel that they're real people.Yung takot na takot ako pag naririnig ko yung kantang, hindi mo na dinig.As in, tumataas yung kabog ng dibdib ko, yung lalo na towards the very end.Tapos parang sabi ko, Kung naisip yung mga characters na to, are they real people?

No, no.

Hindi.

Hindi, hindi.Yun nga, parang somehow, alam ko yung pakiramdam.Kapag nilagyan diba yung salita na ilagay mo ang sarili mo sa sapatos nila.So yun ang first step ko in writing songs.Kukunin ko yung sapatos nung susulatin ko at isusuot ko.Itatry ko na maramdaman kung ano yung nararamdaman niyo.

Pag nararamdaman ko na,yung nararamdaman niya, tsaka ako magsusunod.

Curious ako, ano mo naisip si Lando?Ganda ng kanto nila ni Elsa eh, pero parang...

Yung narrative ni Elsa at Lando, ginawa ko na lang yung love story nila.Inupuan namin yan ni Chito Miranda.Natatandaan ko pa na gitara siya.Yung unang -unang melody na lumaba sa kanya yun yung Iyan yung melody ng Lando.Tatanungin mo yung sarili mo.Ano ang maghahatid sa isang tao na may matinong pag -iisip sa ganitong estado?

Kasi pag may nadadaanan kami na taong grasa, tinititigan ko talaga yan.Parang iniisip ko lagi.

Paano siya umabot sa ganong punto ng buhay?

Oo.Tapos iniisip ko meron siyang mga taong mahal siya.May mga nagmamahal sa kanya.Anong nararamdaman, anong mararamdaman ng mga taong iyon?Tinanong ko nga yung anak ko minsan eh.Anong gagawin mo pag nakita mo akong taong grasa?

Sabi niya, eh di bibigyan kitong pera.Sabi niya.Sabi ko walang laka, hindi mo wala kayo uuwi.Yung mga ganun, yung mga ganun.Nung nakikita ko yun, yun yung tinatanong ko sa sarili ko.Kaya nung ginawa ko yung lando, yun ang naisip ko.

Nag -nursing ka pala.Tapos sinabi mo na Nag -internship kayo sa National Center for Mental Health.At kinuwento mo doon na may na -meet kang isang pasyente sa mental hospital na ang naaalala na lang niya ay yung kanta niya para sa kanyang asawa.Ang unang pumasok sa isip ko, si Lando, nung namatay na si Elsa, ay kumakanta.

Pero yan yung interpretation mo.Hindi ko naiisip yan.Pero nung sinabi nyo sa akin ngayon, it makes sense.

Sabi mo, balew sa mata ng marami, siguro nga di ko nakilala ang aking sarili, pangalay taong grasa, may patalim na gamit, at ang tanging alam ay isang malungkot na awit.So sabi ko, oh my gosh.

Ito ba yung...

Pero totoo yun?

May na -meet ka talagang...No, ang kwento nun, yung patient ay crazy until bigyan mo siya ng gitara.

Tapos kapag nag -gitara...

Kakantahin niya yung theme song, yung love song nila ng asawa niya.Magiging normal siya.Which is napakagandang premise para sa isang kanta.Kasi ang kwento nun, yung lalaki may nagbubulong -bulong daw sa kanya.Sunugin mo yung bahay ng kapit -bahay mo.Sunugin mo.

Nasa probinsya sila.Tapos sinunog niya.Nakulong siya.Tapos nabaliw siya doon.Nilipat siya sa mental hospital.And kita mo yung transition ng pagiging sane niya kapag kumanta na siya.

Kasi marunong siya eh.

So actually, na -appreciate ko yung song na Lando.Kasi hindi tayo dapat nanguhusga ng mga tao dahil lang sa kanilang panlabas na kaanyuan.Kasi hindi natin alam kung anong hugot niyan sa buhay, kung anong pinagdaanan niyan, bago siya naging baliw sa mata ng marami.Tinapos mo ba yung nursing?Tinapos mo.Ba't ka ba nag -nursing?

Kasi akala ko tapos na eh.2006.After my second album, akala ko tapos na.Akala ko hindi na ako ulit makakapag -rap.

Akala mo't wala ka ng career?

Sige, hindi ko alam kung ganun akong tao.Na hindi ako masyadong... optimistic ako pero...din ako sa mas hindi magandang outcome.

Kahit na bumenta yung ibang mga kanta mo na by that time.

Minsan yun yung iniisip ng tao na parang, oh set ka na eh, diba?

Oo, kasi may mga hit ka na doon eh.

Struggling artist ako for 12 -13 years sa lahat ng taon na ako ay rapper.12 -13 years bago tumating sa point na parang okay, parang pwede.Pero 13 years.

So kaya ka nag -nursing kasi feeling mo, para may backup ako?

Para pwede kung maging trabaho yun, if ever.Tapos na ako nung course, nagbo -board exam nga ako.Hindi lang ako nakapasa.Tsaka nag -start mag -pick -up.Hindi man ganun pa, pero siguro mas may liwanag na dun sa dulo.And then, ganun naman, you commit.

Hindi ako naniniwala sa pangarap na may Plan B eh.Pag ikaw ay may pangarap, yung pangarap mo, yun yun.Yun ang Plan A, Plan B, Plan C mo.Wala kang ibang option.So, kahit tanongin mo ko kung anong hindi magandang experience ko sa aking biyahe, wala akong masasagot sa iyo dahil party siya eh.

on women's rights, the way I see it.Kasi karaniwan, pag mga kanta, tapos usually kapag lalaki ang kumakanta, medyo minsan may objectification ng mga babae, diba?Pero yung Magda, parang binigyan mo ng ibang pisingi o ibang pagtingin yung mga babaeng na dun sa ganong trabaho.

Nakakanta ako sa isang nightclub.Tapos yung mga babae, nire -request nila, Maanda!

Kantain mo yung Maanda!

Ano n 'yan?Ano to ah, sa tabi ng kalsada.Kumanta ako dun minsan.I think anniversary yata nila.Kabang -kaba ako.Kasi sila yun eh.

Kakantahin ko yung buhay nila.Mas nininervious ako sa ganun kaysa pakantahin mo ako sa isang malaking venue.Kasi kakantahin ko ang isang kanta na isinulat ko tungkol sa isang grupo ng mga tao.Sobrang nervyos ko.Pero nung nakikita ko sila na masaya -masaya sila, dahil kinukwento ko yung kwento nila, parang ano din yun.Parang very rewarding for me.

Saan ang galing yun?

Dahil yan sa ano, misan nga sabi ko pag nakita ko si Rosana Roses, dapat makwento ko sa kanya.Dahil yung movie niya na Ligaya...Ligaya ang itawag mo sa akin?Yun si Ernesto at si Magda.Yung scene nila na nag -spend sila ng gabi sa isang kubo.Tapos pagising ni John Arcelia, wala na si Rosana at meron ng sulat sa tabi niya.

Tapos si Rosana...Si Rosana tumatakbo sa fields.Hinahawi niya lahat ng mga agras.Nakatawa pero umiiyak.Sobra akong mind blown nun.College ako nun na panood ko yun.

Na -mention mo yung kabang -kabaka dahil kumanta ka sa harap ng mga babae na dun sa nightclub.I suppose naramdaman mo rin yan kapag kumakanta ka ng sirena?

Nung i -release namin yung sirena, Sobra akong nervyos.Sobra.

Kasi LGBT.You're not LGBT.

Balik ulit tayo dun sa tindahan namin.

Okay, sa tindahan ninyo.

Every morning, si Bridget, kapit -bahay namin si Bridget.Siya ay isang gay na gay.-high heels.Yung high heels niya.Mga mataas talaga.Naka -miniskirt.

Fully made up, diba?Tight -fitting clothes.Pero if you look past that, yung taong iyan ay pupunta sa parlor para magtrabaho hanggang hating gabi, madaling araw para buhayin yung lahat ng kapatid niya dahil siya lang ang nagtatrabaho.Iyon yung reason ko kaya ako nasulat yung song.Kaya may line doon na minsan mas...Mas lalaki pa.

Mas lalaki pa sa lalaki yan.

Kasi pinagtatawanan siya ng mga tao eh.

Every time.Every time.Kakantsawaan.Pero baliwala sa kanya.And yung ganung determination is very admirable.Pero nung i -release namin yan, syempre sobrang nervyos ko.

Dahil, dahil nga hindi ko alam magiging reaction nila eh.Pero nung nakita ko na na -gets nila.

Yes.At hanggang ngayon kinakanta.It's like an anthem.

Minsan sinabihan ako ni Mike Villegas, isang magaling din na songwriter.For you to come up with a song na ganyan, galing sa genre, na napaka -masculine, and tuan -tua siya.I'm very, very thankful sa message niya.

Nung 2009, ni -release mo yung album na Matrikula.Ito yung isa sa mga album mo na sinasabi mong pinakamalungkot.

Madaming factors kasi yan din yung time na nawala si Sir Geeks.2009.

Ang sabi ko pa nga, pag natapos ko itong album ko, ipapadali ko ito kay Sir Geeks.

Hindi ko na nagawa.Isa yun kaya siya malungkot.Pero dahil na yun yung time na yun yun yung nag -duty ako sa mga public hospitals.It's firsthand na hindi madali ang buhay dito sa atin.Lalo -lalo na sa mga nahihirapan.Yung mga nasa laylayan.

Sila yung pinakahirap.Ibat -ibang department ng hospital.Ang ano kasi sa public hospitals, Pag ikaw ay nursing student at nasa public hospital ka nag -duty, pwede kang makapag -interact sa patient.Hindi ka tulad sa private, bawal.So yun din yung nakatulong sa akin.I -witness a mother na mawalan ng anak sa harapan mo.

Kasi wala kang magawa.

Wala kang magagawa.Tinatry niya i -convince yung sarili niya na hindi totoo.Sa harapan mo, gising ka na anak, gising ka na.Uwi na tayo.

I think, Para makita mo yun, hindi ka na kukulangin pa sa kahit na anong motivation to write songs and makapag -relay ng message sa ibang tao.Doon ko nasulat ang upuan.

Tayo ay may ospital na nagpapaalis ng isang babaeng lumalabas na yung baby sa kanya.Tapos sasabihin mo sa tao na, hindi ka may public hospital, hindi ka pwede dito.May mga ganun.So, you realize na hindi fair.Marami talagang nakikirapan.

At hanggang ngayon, relevant?yung kanta mong upuan, lalo na ngayon.

Hindi ko alam if it's a good thing.

I know.It's not.It's not a good thing na relevant yung upuan with what's happening in politics.

Tumadating sa point na iniisip ko yung song na upuan.Sabi ni Sir Kick sa akin, yung mga kanta natin, hindi na atin yan pag binitawan natin.meron na silang sariling buhay nila.And sometimes, I ask myself if I'm still worthy of my song.Misang pinipigilan akong kantahin yan eh sa show.

Bakit?

Bawal daw.

Wag mong kakantahin yun ah.

May mga times na I feel, ngayon ko lang yata sasabihin ito.Sometimes I feel, natitake for granted ko yung mga creations ko.May mga times sa saan, siguro kung Kung kinanta ko siya, iba yung bateng.Minsan iniisip ko, kasalanan ko ba yun na hindi ko kinanta?Dahil sinabi sa akin na magkong kantahin.Ang iniisip ko na lang kasi gusto kong umuwi sa anak ko.

Baka kasi pag kinanta ko, hindi ako makauwi sa anak ko.

Whether kinanta mo o hindi, kinakanta namin lahat at alam naman natin.Yung mga bagay na ganyan, kahit na ilang beses nilang itago, hindi naman siya talaga matatago.

Ganon.

Yan.Ako ang prayer ko sana, maging sandata yung upuan para hindi lang mamulat yung mga nagbubulag -bulagan, pero tayo mismo makita natin na hindi ito tama.

Sa pagdating sa mga nasulat na songs tungkol sa ganyan, madami na siguro.This is my 29th year, 30 years na ako next year.I'm very thankful sa lahat ng mga sumabay sa akin sa journey ko.Pero siguro yung mga songs na yan, may mga sariling buhay na sila.

May bago kang album?

Ako ay laging may bago.

May bago kang album for your 30 years, diba?Tama ba?

Batang Ako.Meron akong release.May single kami re -release, Batang Ako featuring Bishnu.Isang batang magaling na band.Tungkol saan?Tungkol sa anong sasabihin mo sa batang ikaw pag nakita mo siya.

Pag nung nirecord namin siya, natuwa ako dahil na -explore ko yung mga times na nung ako 'y magsisimula.Pero minsan marirealize mo, mas hahanapin mo yung passion mo nung ikaw ay bata.Compara sa kung ano yung meron ka ngayon.

At kanina sinabi mo sa akin na yung isa sa pinakamalungkot na nangyari sa buhay mo ay yung nung pumanaw si Francis M. Who is your idol, your mentor.Ngayon ikaw ay mentor na sa iba pa.

Pag may nagtatanong lang, tinanong lang ako.Pag tinanong lang ako, mahirap din kasi na...

Pero meron ka ng mga tinutulungan ng mga rappers.

Pag nagtatanong sila sa akin, lahat ng hacks na natutunan ko na sinishare ko na sa kanila.Pinakasimpleng hack, makakalimutan ng tao yung kanta mo Pero hindi nilang makakalimutan yung paano nakitungo sa kanila.Yun yung mga tinuro din sa akin, na pinapasak din sa akin.

Hindi ka madamot sa kaalamang?

Ay, hindi ko na naman magagamit yun pag sa tagal ng panahon.Pag ako 'y tumanda, hindi ko naman magagamit yun.Might as well magamit ng iba.

Hindi ka natatakot na baka gayahin ka at maagaw yung style mo?

No, hindi.Ang pinakamagandang Natutunan ko, lalo na pagdating sa music, kung paano ko tatanggapin yung mga times na hindi napangalan mo kong sinisigaw.Malaking bagay yun.Depende sa iyo kung paano mo siya hihimayin within you.Pwede siyang makatulong pa sa iyo.Malaking -malaking tulong siya sa iyo na naiintindihan mo yun.

Pero yung mga bagay na pwede kong i -share, lalo na sa mga artists na nakikita ko din yung struggles na parehan sa akin noon.ay bukal sa loob na i -share ko sa kanila.

Siguro, my final question is this.Ikaw kasi at ang iyong mga kanta ay naging boses ng maraming tao from all sectors of society, diba?Anong pangarap mo para sa Pilipinas?

I think kailangan mo lang na i -simplify yan sa kung ano ang abot mo.Pwede natin sabihin, siyempre, I dream of a prosperous Philippines.

Madaling sabihin.

Pero kung kaya mong linisin kung ano yung nasa bakuran mo lang, linisin mo, simulan mo dun.And try to send that message din sa kapitbahe mo.Kung kaya niya linisin yung bakuran niya, linisin niya din yung bakuran niya.And somehow, siguro kung malilinis natin, On our own, sa sarili natin, lahat ng bakura natin.Baka, baka.

Thank you.Ito sinulat ko talaga kasi kinakabahan ako kanine.Pero salamat, salamat Black Knight sa pagmumulat sa amin sa mga kwento ni Magda, ni Ernesto, ni Landon, ni Elsa, ni Angelo, ng mga sirena at ng lahat ng mga simpleng tao.Kanina sinabi ko, makapangyarihan ng musika, makapangyarihan ng ating mga salita.Ako naman sa kapangyarihan ng mga kwentong ito, ako ang wish ko sana balang araw matagpuan ni Elsa at ni Lando yung kapayapaan.Sana matagpuan ni Magda yung tunay na kalayaan.

Sana tanggapin yung mga sirena sa ating lipunan.Ang wish ko sana makauwi na yung mga magulang ni Angelo at yung iba pang mga nagtatrabaho sa abroad.Kasama na yung asawa ko.At sana, makalaya na sa hirap yung mga simpleng tao.At sana, bumaba na sa upuang trono yung mga nagbubulagbulagan sa bayang ito.

Sana.

Maraming salamat.

No, thank you.

Thank you.Thank you very much.Aris Polisco, taga Binangonan Rizal, isang makatang maririnig sa kahit saang lugar.Palakpakan po natin.Siya si Glock Nine.

Maraming salamat.Thank you.

At ako po si Cara David.At ito po ang I Listen.

Thank you.